vrijdag 11 maart 2011

Spinnen

Tijdens de eerste weken van mijn verblijf hier was meetje altijd thuis. Nu dat ze terug hersteld is, zijn er veel dagen dat ik alleen ben in dit grote huis. Ondertussen heb ik het kattenluik ontdekt. Tante Elise heeft mij getoond hoe ik daar met mijn neus moet tegen duwen en dan er door kan gaan. Ik heb dat eens geprobeerd al lopend, maar dat was geen succes :(. Ofwel ben ik niet rap genoeg ofwel sprong ik te hoog. Ik ben nu al wat geroutineerder en heb ontdekt dat achter dit luik een hele andere wereld ligt: de veranda.

Overal rondom rond zijn er vensters waardoor ik naar de buitenwereld kan kijken. Jullie kunnen niet geloven wat er daar allemaal gebeurt. Soms zie je iets op de grond wandelen en het volgende moment zit het in de lucht. Daar moet ik het fijne van weten. Met een aanloop zal het mij wel lukken. Hup op de zetel en nu omhoog. Ai, dat deed zeer. Dat ding kan veel hoger dan ik. "Stomme Nero, enkel vogels kunnen vliegen", hoor ik peetje zeggen. Heet dat ding een vogel? :-B Wist ik veel.

Nu peetje thuis is, ga ik hem eens verwelkomen. Miauw, miauw, miaaaauuuuuw. Eindelijk hij komt. Hij is toch niet altijd rap van begrip. Als ik hem roep, moet hij wel komen. Thuis komen betekent dat ik een knuffel wil en een snoepje. Ja, ik krijg wanneer hij thuiskomt altijd een vleessnoepje, gevolg door veel streeltjes en krabbelingen achter mijn oren. Zo iets doet deugd en dan ga ik luidop spinnen om te tonen hoe veel plezier ik daar aan heb.


Genoeg geknuffeld. Mijn spieren zijn stram van de ganse dag op mijn krabpaal te liggen. Jullie hebben een X-Box of een Playstation, ik heb peetje The improved Version 1.1. Hij heeft zijn sloffen uitgedaan en de spin er ingelegd, het signaal dat de speeltijd begonnen is. Mijn poot op het touwtje leggen zodat de spin in de slof blijft en dan mijn hoofdje in de slof steken. Oei, het is hier wel donker. Even mijn kattenvizier opzetten. Dat is al beter nu zie ik tenminste iets. Ja maar, dat was niet de afspraak. Hij trekt aan het koord en ik ga met spin en al over de vloer. Zeg, ik ben wel geen dweil. Hup nu is de spin uit mijn pootjes gesprongen. Even achter de poot van de salontafel gaan zitten en wachten tot de spin blijft liggen. Pootjes intrekken onder mijn buik, staart in de lucht, naar links en rechts kijken, niemand heeft mij gezien en nu recht op mijn doel af. Lap, ik ben weer niet snel genoeg. Nu hangt die spin daar halverwege de lucht te bengelen. Een kattesprong en hup ik heb de spin beet. Zo nu terug in de slof en ik heb weer gewonnen =D> . Allez peetje, waar blijft game 2?

Geen opmerkingen: