Het zal jullie wel niet verbazen dat ik nog veel slaap, maar zo af en toe loop ik klaar wakker rond en dan moet ik mij met iets bezig houden om mijn energie kwijt te geraken. Dat ik dan van het een naar het ander loop zonder een doel, vinden mijn baasjes erg plezierig. “Ons zotteke is weer eens bezig”, “Hij heeft weer poeier in zijn gat” hoor ik hun naar elkaar zeggen. Weet ik veel wat dat betekent. Het is plezant zo eens uitgelaten kunnen doen en mijn benen eens goed de loop laten gaan. Oei wat ligt daar nu op de grond?
Dit ken ik niet. Het is wit, heeft een staart en ik kan er mijn nagels in steken. Eens aan lekken ... nee, het is in ieder geval geen eten. Eens tegen tikken ... nee, het beweegt niet. :-? Wat kan dit zijn? Ik ga er mijn kop niet over breken, kijk ... ik kan er mee rond dribbelen op de vloer, tussen mijn tanden steken en er eens goed mee rollebollen.
Miljaar daar wordt je na een tijd wel moe van (:| . Nu herinner ik mij weer hoe dit noemt. Toen ik nog bij mijn zusje Tirza en mijn broertjes Jaro en Jules was, vertelde mijn mama voor het slapen gaan eens een verhaaltje van kleine knaagdiertjes die wij moeten zoeken voor ons huisgenoten. Zij noemde het muizen. Ik zal eens aan nonkel Björn tonen dat ik er een gevangen heb.
Die is blijkbaar niet erg geïnteresseerd :( . Wacht ik ga eens dichter bij gaan kijken. Dit is raar, hij duwt op iets en er beweegt iets voor mijn neus. Héla bah, dat ken ik! Het is een muis. Hoe komt die daar in zijn televisie? Ik heb die toch juist verstopt onder de zetel. Kijk de muis beweegt. Laten we eens proberen ook op zo iets te drukken. Ai, daar heb je het weer. Ik hang weer aan mijn nekvel met mijn poten in de lucht. Ja ja, ik heb het al door. Ik mag kijken, maar er niet aankomen. Il zal dan maar braaf blijven zitten zeker?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten