Mijn mama Martine van de Cattery Het Witte Huis had een zak met wat speeltjes meegegeven. Daar zat ook een tunnel in. De eerste keer dat ik het zag, deinsde ik toch even terug. Dat is wel een zéér grote tunnel! Je kunt daar wel verloren in raken :( .
Ze hebben mij wel wat moeten stimuleren, maar nu vind ik het fijn. Er hangen twee rode bolletjes in waar ik mijn nageltjes kan op loslaten en je kan je er lekker in verschuilen. Wanneer ik heel stil lig, roepen ze naar mij en zoeken ze het hele huis af. Hoeveel keer die dommerikken al voorbij die tunnel zijn gegaan zonder eens binnen te kijken, kan je je niet voorstellen :)). Ik kom dan naar buiten en miauw eens, het duurt dan niet lang en ik zie 2 opgeluchte gezichtjes. Waar maken zij zich toch zo een zorgen over? Ik ga echt wel niet weglopen, daarvoor heb ik het hier toch wel veel te goed getrofffen :). Er is wel een groot nadeel wanneer je zo door die tunnel loopt op volle snelheid. Eénmaal je er uitkomt moet je afremmen op de gladde tegels en … geloof mij gerust, dit is even glad als de straten buiten bij dit winterweer. Maar van spelen wordt je moe, dus ga ik even slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten